|
|
بیژن نجدی نفت کوهپایه های ذغالی البرز دهلیزها چراغ های پیشانی ریل تزریق انسان در ماهیچه ها ورگ های زمین هیدروژن 5 گوگرد 7 کربن 6 تا 9 درصد در کوهپایه های ذغالی البرز با رویای الماس مردانی هستند که می گذرند نفت دگردیسی انسان است و جانوران ذغال تکامل برگ گیاهان است سهم ایران ار کل نفت جهان صدی ده و یک پس روزی من یک قطره نفت خواهم شد و تو درخت آلبالو ذغال خواهی شد چندان که روح من و رویای آلبالو در بالایی ابر گرفته البرز عاشقانه آبی خواهد ریخت بی سرنوشت زمین به دور از دشمرگی اعداد بیست و شش پیراهن از الیاف مصنوعی شش بشقاب پلاستیکی ده جفت جوراب نایلون دو هزارو صد و بیست و یک عدد شامپو یعنی انار باز شده بر کتف کودکان خرمشهر یا انار دانه دانه شده بر پوست و سینه سربازان پس بگذارید پرندگان ما گریه کنند در کوهپایه های ذغالی البرز و زنان آه بکشند در کوهپایه های ذغالی البرز و مردان کبریتی بیفروزند در جهانی که حجم گاز را تا دو هزارو سیصد و هفتاد و دو تریلیون پای مکعب حدس زده اند که نه چراغ های پیشانی آنگاه نه ریل آنگاه دهلیزهای سکوت فقط دهلیزهای سکوت
|
|
