پیوندها

ترجمه شعر جهان

کتابخانه

آثار دوستان

دکلمه شعرها

صفحه اصلی

 

Mehrdad Arefani      فاصله ها تموم پنجره ها رو وا کنين چی بگم يه جور ديگه نيگا کنين ديگه قصه های ما جون نداره تو رگاش سه قطره خون نداره قصه ما شده مثل بوف کور آرزوها همه شد زنده به گور عروسک تو انباری خاک می خوره لباسای زرزريش چاک می خوره صدفا دريا رو بونه می گيرن ما هيا تو حوض کاشی می ميرن حوضا بی ماهی مث کوير می شن ماهيا دودی می شن اسير می شن اون سواری که ميومد توی شهر مثل اينکه شده با بچه ها قهر بدتون نياد سگا ساده ترن خيلی از آدما افتاده ترن کسی  فکر تازه تو سر نداره شعر مهربونو باور نداره گل مصنوعی تو گلدون می کارن گلدونا رو سر ميدون ميذارن گل مصنوعی صفايی نداره واسه هيچ دردی دوايی نداره کاش ميشد غم ها رو نقاشی کنم ابرو از آينه فراشی کنم شبا گرگم به هوا کيف داره آدمو ياد قديما مياره کاش می شد فا صله ها کم می شدن گرگا بعد از بازی آدم می شدن آدمک برفی رو ما سا خته بوديم تو خيا بون اونو پرداخته بوديم دونه های هندونه ستاره بود دلا با هم ولی پاره پاره بود شب يلدا يه شبش مزه داره آخه هر چيزی يه اندازه داره شب ما سنگ تمومه می دونم اينو از چشمای مردم می خونم کشتی های کاغذی جنگی نبود درو ديوارای ما رنگی نبود با يه چکمه يه زمستون می شکست گل خنده رو لبامون می نشست جشن ما با حلبای پاره بود واسه دلتنگی ما يه چاره بود ماهی تنگ بلورو می خوامش اون روزای خيلی دورو می خوامش گردوهايی رو که با ختم می خوامش هر چی کاردستی که ساختم می خوامش مشقامو خودم ميخوام خط بزنم عکسا رو از تو کتابا بکنم يادمه زنگ حساب و هندسه می پريدم رو ديوار مدرسه همه دس به کيف اصغر ميزدن با کتاب تو سر اکبر می زدن کارت آفرين فقط يه تله بود هميشه تو دست صادق کله بود تخمه زير ميز شکستن يادمه زيپ شلوارو نبستن يادمه يادمه خوب يادمه خوب يادمه کتک با فلک و چوب يادمه دوس دارم قيصر و  بازم ببينم يه بليط دارم هزار بار بشينم حالا توی غربت پنجره ها می خونم با صدای زنجره ها کلکه آی کلکه آی کلکه اونی که باغو گرفت متر سکه زمينا سند مند می خوان  چکار می ميرن خاطره ها پشت حصار جنگ ما با تيرکمون چوبيه شيشه همسايه چيز خوبيه جنگ ما جنگ زبون درازيه خطرش کمتره مثل بازيه توپ بادی واسه ما کی می خره کی ما رو تو تيم ملی می بره دلمون خوشه به قهرمون شدن با مدال حلبی نشون شدن تيم ما تيم محله پله چه کنيم دفا عمون خيلی شله عطر نون تازه توی کوچه ها تپش نور روی آلوچه ها پرش از ديوار باغ آشتالو ترکه خوردن جای آلبالو شيرجه رفتن تو آب رودخونه ها هيش هيش اردکا توی لونه ها تموم پنجره ها رو وا کنين چی بگم يه جور ديگه نيگا کنين يکی بايد بياد و تو کوچه ها بتونه بازی کنه با بچه ها يکی بايد برسه به داد من بگيره شعرمو از مداد من شبا  توی  کوچه ها  جار می کشن سيم  خاردار  روی  ديوار می کشن هيشکی  بارون رو نمی فهمه ديگه گنج قا رون رو نمی فهمه ديگه واسه شيرين کاريا تنگه دلم واسه شعر پريا تنگه دلم

EMAIL