نفس برُ کنار چشمه رسید

 

                          افتاد

پیاله ای چشمه آمد

لبانش تر کرد

جرعه جرعه در گلویش ریخت

 

به خود آمد

در پیاله نگاه کرد

                به دختر

 

می رفت ...

 

 

صدای شلیکی آمد

            افتاد

                  شکست

                            ...کوزه

روستا تشنه بود 

کوزه ها خالی بر می گشت 

چشمه ها به سر بازی رفته بودند .  

           

2

هم سن و سال کودکی من است

 

تبسمی به لب دارد

شکلکی

ترانه ای ...

 

از پنجره سرک می کشد

در

دیوار

 

سینه به سینه ی راهم می ایستد

خیابان

اتوبوس

اداره

 

دلواپس میان سالی ...

 

همیشه ی خدا

              یکی

                    ناتمام می ماند .  

 

به تصویر که می رسم

 

گل می کند کودکم

                       در من

در او هی آب می روم

 

همه چیز طبیعی پیش می رود

درخت ها سبز می شوند

کوه ها قهوه ای

آسمان و در یا هم که آبی ست

 

به انسان که می رسد

وا می ماند از رنگ ها...

 

در من هی قد می کشد و

رنگ ها می رود بر انسان

       

تصویر دیگر کامل است و

کودکی

        که دیگر نیست

عقربه روی اتفاق

 

پنجره ها باز می شود

قاب ها پر می شود

از پسر عینکی    دختر چشم درشت

 

عقربه روی وقت

سلام..؟

سلام..؟!

چشم انداز چه زیباست؟

پسر فقط سر تکان می دهد

 

عقربه روی قرار

دیروزخدا حافظی دستم را جواب ندادی؟

باید شماره چشمت را عوض کنی

سر به سکوت می رود پسر

 

عقربه روی بی قراری

شماره..چشم ندارم

                 هرگز نداشتم.